مضیف الزهرا(س) در دامغه کوچک؛ سنگر ولایت است، نه میدا نمایش

روابط عمومی مضیف الزهرا سلام‌الله‌علیها با ارسال مطلبی نوشت:

در پی انتشار متنی از سوی شورای محترم دامغه کوچک، لازم می‌دانم چند نکته را برای مردم شریف، آگاه و نجیب منطقه بیان کنم؛ نه از سر جدل، بلکه برای روشن شدن حقیقت و جلوگیری از تحریف اصل موضوع.

۱. پرسش اصلی همچنان پابرجاست
چرا در اجتماع وحدت و بیعت حضور نداشتید؟

بحث از ابتدا روشن بود. موضوع نه نفی خدمات عمرانی شورا بود و نه انکار وظایف قانونی آن؛ بلکه یک پرسش اجتماعی روشن مطرح شد:
چرا در زمانی که سخن از وحدت، همدلی و حضور در کنار مردم و ارزش‌های مشترک جامعه است، برخی چهره‌ها در اجتماع آشکار این همدلی حضور نداشتند؟

پاسخ دادن به این پرسش با تغییر دادن موضوع به مسائل عمرانی و خدماتی، در واقع تغییر صورت مسئله است. عمران و خدمات وظیفه قانونی شورا و حق مسلم مردم است؛ اما انجام این وظایف جای پاسخ به یک پرسش اجتماعی و فرهنگی را نمی‌گیرد.

از سوی دیگر باید یادآوری کرد که مراسم برگزارشده در مضیف الزهرا سلام‌الله‌علیها صرفاً یک گردهمایی عادی نبود؛ بلکه مراسم تجدید بیعت عشایر و اقوام با ولیّ امر مسلمین حضرت آیت‌الله العظمی سید علی حسینی خامنه‌ای مدّ ظله العالی بود. این اجتماع با حضور گسترده بزرگان عشایر و اقوام برگزار شد و از سوی شبکه‌های ملی، استانی و حتی برخی رسانه‌های بین‌المللی نیز بازتاب یافت.

حال پرسش روشن است:
اگر چنین اجتماع مردمی و اعتقادی «شو تبلیغاتی» نامیده شود، پس اساساً تعریف یک حرکت مردمی چیست؟

۲. مضیف خانه مردم است، نه «شو تبلیغاتی»

شورا جایگاه قانونی خود را دارد و مضیف نیز جایگاه اجتماعی و فرهنگی خود را. هیچ‌کس مضیف الزهرا سلام‌الله‌علیها را جایگزین شورا یا رقیب نهادهای رسمی معرفی نکرده است.

در فرهنگ اصیل مردم خوزستان، مضیف تنها یک ساختمان نیست؛ خانه مردم است؛
محلی برای گفت‌وگو، احترام، مهمان‌نوازی، تکریم بزرگان، حل اختلاف و تقویت پیوندهای اجتماعی.

تقلیل چنین جایگاهی به تعبیر سبک و نادرست «شو تبلیغاتی»، نه تنها نادیده گرفتن حقیقت است، بلکه بی‌احترامی آشکار به هزاران نفری است که با باور و انگیزه در آن مراسم حاضر شده‌اند.

در عمل نیز این مضیف به پایگاهی برای مطالبه‌گری مردمی تبدیل شده است؛ جایی که مسئولان کشوری، استانی و محلی بارها در آن حضور یافته‌اند و مسائل منطقه به‌صورت مستقیم مطرح شده است.

بسیاری از مطالبات مهم منطقه از همین نشست‌ها آغاز شده و پیگیری شده است؛ از جمله پیگیری احداث پل جدید، مسائل برق و گاز، جذب بودجه و آغاز برخی پروژه‌های عمرانی. بنابراین مضیف نه میدان نمایش، بلکه محل پیوند مردم و مسئولان برای طرح و پیگیری مسائل منطقه بوده است.

۳. اتهام مبهم، نقد محسوب نمی‌شود

در متنی که از اخلاق و انصاف سخن گفته شده، اشاره‌هایی مبهم و کنایه‌آمیز درباره «وضعیت اخلاقی و رفتاری» متولی محترم مضیف الزهرا علیهاالسلام مطرح شده است.

این شیوه نه نقد است و نه نشانه انصاف.
اگر ادعایی وجود دارد، باید صریح، روشن و مستند بیان شود.

طرح اتهام مبهم درباره حیثیت و آبروی افراد بدون ارائه دلیل، بیش از آنکه حقیقتی را روشن کند، نشان‌دهنده ضعف استدلال و فاصله گرفتن از اخلاق گفت‌وگوست.

لذا ضمن رد کامل هرگونه نسبت بی‌اساس، یادآور می‌شوم که حفظ حریم اخلاقی افراد وظیفه همگانی است و در صورت تکرار چنین مطالبی، حق پیگیری قانونی، اعاده حیثیت و اقامه دعوا نزد مراجع صالح قضایی برای اینجانب محفوظ خواهد بود.

در همین چارچوب، طعنه به عناوینی مانند «بسیجی» و «جانفدا» نیز جای تأمل دارد. برای ما و بسیاری از فرزندان این سرزمین، این عناوین نه طعنه بلکه نشان افتخار و فرهنگ ایثار است؛ فرهنگی که امنیت و عزت این کشور بر آن استوار بوده است.

۴. سکوت آگاهانه یا بیانیه مفصل؟

در پایان آن متن از «سکوت آگاهانه» سخن گفته شده است.
اما پرسش روشن این است: اگر راهبرد سکوت است، پس صدور یک بیانیه مفصل همراه با کنایه و اتهام چه معنایی دارد؟

سکوت آگاهانه با بیانیه‌نویسی کنایه‌آمیز جمع نمی‌شود.

نمی‌توان هم مدعی آرامش و سکوت بود و هم با تعبیرهای مبهم فضای اجتماعی را دچار سوءظن کرد.

سخن پایانی

خدمت به جامعه تنها در یک شکل خلاصه نمی‌شود.
گاهی خدمت در پیگیری امور عمرانی است و گاهی در تقویت ایمان، حفظ همبستگی اجتماعی و جمع کردن دل‌های مردم.

جامعه سالم به هر دو نیاز دارد.

مضیف الزهرا سلام‌الله‌علیها خانه مردم است؛
جای همدلی، احترام و ایمان، نه میدان نمایش.